KAPLICA CMENTARNA W ŁĄCKU
Kaplica cmentarna w Łącku, pod wezwaniem św. Anny, jest cennym elementem lokalnego dziedzictwa kulturowego.
Powstanie kaplicy datuje się na XVIII wiek, znajduje się w centralnej części cmentarza w Łącku, na lekkim wzniesieniu, niedaleko kościoła parafialnego, zbudowana jest na planie ośmioboku.
Stanowi ona ważny punkt dla lokalnej społeczności.
W centralnym miejscu ołtarza w kaplicy znajduje się wizerunek „Piety” czarnopotockiej, z 1979 r., przedstawiający Matkę Boską Bolesną trzymającą martwe ciało Syna, będący repliką słynnego obrazu z pobliskiego Sanktuarium Matki Bożej w Czarnym Potoku. Obraz został uroczyście poświęcony w Kościele w Czarnym Potoku przez ks. bpa Piotra Bednarczyka 29 lipca 1979 r. przewieziony w uroczystej procesji do kaplicy cmentarnej w Łącku. Został umieszczony w ołtarzu kaplicy przesłaniając dotychczasowy obraz św. Anny Samotrzeciej. W dawnych czasach św. Anna cieszyła się dużym kultem w jej opiekę oddawano rodziny i domostwa, małżonków, młode panny, kobiety oczekujące potomstwa, kobiety bezdzietne a także matki babcie oraz wdowy. Określenie św. Anna Samotrzecia dotyczy obrazów na których św. Anna, matka Maryi przedstawiana jest razem z Maryją i Jezusem (córką i wnukiem). Obraz „Św. Anna Samotrzeciej”, jest datowany prawdopodobnie na XVIII wiek.
W 2019 roku w ramach dofinansowania z programu „Kapliczki Małopolski” wykonano prace rekonstrukcyjno-konserwatorskie dachu kaplicy. Prace obejmowały pełną konserwację techniczną dachu, rekonstrukcje i konserwacje estetyczną polegającą na przywróceniu dachu do pierwotnej postaci w formie gontu drewnianego.
Następnie w 2022 roku również w ramach dofinansowania z programu w ramach dofinansowania z programu „Kapliczki Małopolski” przeprowadzono kompleksowe prace konserwatorskie ołtarza w kaplicy. Bezpośrednim celem renowacji było zachowanie i ochrona lokalnego dziedzictwa kulturowego oraz historii Ziemi Łąckiej.
Zakres prac obejmował konserwację: dwóch kolumn wraz z bazami i podstawami, środkowej części nastawy ołtarzowej, znajdującej się nad obrazem głównym, uszaków bocznych z podstawami pod rzeźby, trzech rzeźb putt (wizerunków małych, zazwyczaj uskrzydlonych chłopców, pełniących funkcję dekoracyjną).
Przy kaplicy rośnie wiekowa sosna, która jest dodatkowym świadkiem historii tego miejsca.
Opracowano na podstawie:
- Z. Czepelak Historia innych obiektów parafialnych, [w:] Od św. Kingi do błogosławionej Celestyny 800 lat parafii i 300 lat kościoła w Łącku, red. Z. Czepelak, Łącko, 2020, s. 119-121.
- W. Śliwiński, Budownictwo sakralne na obszarze zamieszkałym przez Górali sądeckich, [w:] Almanach Łącki nr 29, red. J. Jastrzębska, 2018, s. 37-64.
- Archiwum i informacji dostępnych na stronie Gminy Łącko.
Więcej informacji znajdziesz w przewodniku Dunajec Region dostępnym w formie aplikacji mobilnej oraz na stronie internetowej dunajecregion.eu.
