Ziemia Łącka leży w Beskidzie Sądeckim i jest malowniczą doliną nad brzegiem Dunajca. Łącko - "stolica krainy sadów" słynie z nowoczesnego sadownictwa, bogatego folkloru, także z oryginalnej śliwowicy. Miejscowość ma charakter turystyczno - wypoczynkowy. Corocznie organizowane jest tu "Święto Kwitnącej Jabłoni" - piękna impreza regionalna, której atrakcją są prezentowane stroje, zespoły ludowe i orkiestry dęte regionu sądeckiego.

Zdjęcia  wykonane z paralotni przez Jerzego Wichra pochodzącego  z Jazowska

Ziemia Łącka zaprasza na wypoczynek nad malowniczym Dunajcem do gościnnch górali. Po raz pierwszy Łącko pojawia się w dokumentach 1251 roku. Wówczas kasztelan sądecki Wydżga (właściciel zamków w Czorsztynie i Rytrze) sprzedał wieś Bożogrobcom z Miechowa. W roku 1268 wieś znalazła się w rękach księżnej Kingi, wdowy po Bolesławie Wstydliwym, która zakładając zakon Klarysek w Starym Sączu obdarowała go kluczem łąckim. Klaryski były w posiadaniu tych terenów, aż do kasaty zakonu przez Austriaków w końcu XVIII wieku.

Jeszcze przed wybuchem I wojny światowej planowano przeprowadzenie doliną Dunajca linii kolejowej łączącej Nowy Sącz ze Szczawnicą, a następnie przeniesienie do łącka sądu powiatowego i utrzymanie starostwa. Realizację tych zamierzeń przekreślił wybuch I wojny światowej.

Mieszkańcy Łącka czynnie włączyli się w walkę zbrojną, zarówno okresie zaborów (m.in. powstanie kościuszkowskie, powstanie styczniowe), podczas I wojny światowej, a także w walkę z okupantem w trakcie II wojny światowej.